Memorium

Voor altijd in ons hart

Nahima Nita Sweet Revenge "Lola"
30/01/2008 - 28/03/2017

Omdat ik zoveel van je hou, leef ik zonder jou.......

Lola mijn meisje, mijn troeliewoelie, mijn allessie is niet meer :(
1,5 jaar hebben we er alles aan gedaan wat we konden, je was op, je organen hebben het opgegeven, het licht was uit je ogen :( :( :(
Vergeet noot lieve Lola deze keuze maakte we voor jou, je bent altijd een koningin geweest, je moest ook gaan als de koningin, het leven mag nooit lijden worden en bij jou al helemaal niet :(
Ze hadden beter mijn hart eruit kunnen rukken dat had minder pijn gedaan, we konden niet anders meer Lola, voor jou, nu geen ellende meer.

Mijn god wat mis ik je, het is echt met geen pen te beschrijven hoeveel, ik weet ook niet hoe dit ooit goed komt, nooit zal ik meer een hond als jou krijgen, dit was mijn once in a lifetime hond.
Ik en Lola was 1, ze was mijn spiegel, ze was een hele eerlijke hond, nooit geen raar gedoe, gewoon eerlijk, alles en iedereen had respect voor jou, dat dwong je af zonder gedoe.
Ik wil zoveel over jou vertellen, zo vreselijk veel maar het lukt niet, het doet echt veel te veel pijn :( :( :(

Ik wil Franca, Edwin, Cheyenne en Stacey heel erg bedanken voor dit geweldige meisje, lang op gewacht en 9 jaar onwijs veel van gehouden en onwijs veel plezier van en mee beleefd, ik zal nooit, NOOIT meer zo'n soulmate als Lola hebben :( :( :( :(

Lieve Lola geef papa Bo en mama Sam een dikke knuffel daarboven, ik weet zeker dat ze daar op je wachten, net zoals Demon, Kaya & Shiva, dat waren jou echte maatjes.

Ik zal je nooit, echt nooit vergeten, je was en bent mijn wereld, ik heb werkelijk geen idee hoe ik mezelf weer bij elkaar geraapt krijg, het verdriet is te scherp, hoop snel weer met een glimlach aan je terug te denken.

Dag lieve Lola, dag meisje, dag wereld <3 <3 <3 <3

Nog een laatste hele dikke kus :( :( 


Martijn & Angelique
DeeDee, Sissy, Akino, Zazu, Arrow, Dakotah, Noah & Xtreme

SHIVA
15/09/2005 - 01/04/2016

En nee dat is geen grapje, maar het past wel bij haar...ons clowntje
Dik 10 jaar geleden kwam je in ons leven, opvang pupje, we zouden je vertrouwen in de mens geven en dan een goed huisje voor je zoeken....hoe anders kan het gaan.
Dat vertrouwen in de mens geven was nog niet zo simpel en tot overmaat van ramp brak je je poot en je groeischijf, toen wist ik die gaat hier nooit meer weg.

De orthopeed ging jouw "repareren" of je ooit de sport in zou kunnen was een heel groot vraagteken, vermoedelijk niet... ha ! wat hebben ze zich vergist, je hebt het zo goed gedaan al die jaren !
Echt vertrouwen in de mens heb je nooit gekregen op een enkeling na maar wij konden alles met je en dat was wat telde.
Lager dan laag in rang, zelfs alle puppen die later kwamen was je nooit langer dan een week of 2 de baas en je vond alles best, je stuiterde met een vrolijke blije bek door het leven.

Een jaar of 4 geleden werd je ziek en ging je van alles mankeren, lang hebben we gezocht, zalfje hier, pilletje daar maar nooit was het echt de oplossing en inmiddels krabde en beet je jezelf helemaal kapot door de jeuk, tot daar ineens iemand wakker werd en zei ze heeft lupus ! aan de gang met prednison, het hielp maar nog niet genoeg, toen zei de dierenarts je kan kiezen of delen of je gaat haar nu scheren (dit had ze al eerder gezegd mja hey een husky scheer je niet punt!) of je laat haar inslapen dit kan niet meer dus dezelfde dag nog hebben we je geschoren en nog geen uur later was je weer de stuiterbal die we kenden, we hadden ineens weer een pup ! je bent zelfs nog mee geweest met trainen in het team vol overgave, op jouw manier flikte je het hem toch maar mooi....daarna heb je samen nog met Tomkin, een malamute, voor de step gestaan !
Vorig jaar zomer ging het mis, moeite met lopen, je coördinatie was niet al te best meer, lang verhaal kort in je rug zat het allemaal niet goed meer maar met medicatie was het goed onder controle te houden tot een paar weken geleden, je werd sloom, lag de hele dag maar te liggen en als er iemand in de buurt kwam werden ze afgebekt van heb ik jou daar, dit was zo onze Shiva niet 10 minuutjes aan de lijn was alles nog wat je kon, je was nog maar een schim van wie je was en elke keer weer verlegde we grenzen, ze lijkt het te accepteren, ze lijkt er geen last van te hebben, pijn zal ze niet hebben met de pijnstilling die ze krijgt en zo verzonnen we steeds weer iets, achteraf........sjah achteraf 

DEMON

07/08/2003 - 07/01/2016

Dit was niet de afspraak, jij zou op je sloffen 18 worden..... niet dus.

We hikken er al maanden tegenaan, we wisten dat de dag dichter en dichter bij kwam maar oh wat doet het pijn.

Lola geeft het al dagen aan, Arrow sinds vanmorgen......toen wisten we het....het is tijd, tijd voor de aller allerlaatste reis, zoek Kaya, zij zal je opwachten, jouw aller liefste vriendinnetje, geef haar een hele dikke knuffel van mij, zeg dat ik haar niet vergeten ben, net zoals ik jou nooit zal vergeten, een stukje van mijn hart is met jou mee.... Aschak, Demi, Noxy, Dallas, Kaydee ook hun zal je daar vinden, geef ze een dikke knuffel van mij man, ze wachten op jou.
Al van jongs af aan had je beste HD, nooit heb je er last van gehad en deed je gewoon jou ding, tot de laatste weken/maanden, het ging hard achteruit maar was prima onder controle te houden met medicatie.

Je werd stok en stok doof, je zicht werd slechter, je werd dement, kammen kon ik je haast niet meer, het deed teveel pijn, hoe zacht ik het ook deed, soms was er blinde paniek, soms was je compleet van de wereld, eten wilde je al maanden niet meer met de rest, je had je privé bak in jouw slaapkamer met regelmatig een verrassing, iets heel lekkers.....weken heeft de hele wereld om jou gedraaid en dat is goed, dat moet ook, jij moest zo comfortabel mogelijk zijn en ik hoop man dat dat ons gelukt is, ik hoop dat we niet te lang hebben gewacht. Neurologisch was het niet meer oké, het was tijd, hoeveel pijn het ons ook doet.

Een klein half jaartje geleden heb je een beste opleving gehad, Xtreme deed jou veel goed, helaas duurde dat niet al te lang.
Lieve Demon, ik kan niet onder woorden brengen hoe ik jou ga missen, de makkelijkste hond die ik ooit gehad heb, je deed nooit geen vlieg kwaad, oke als pup was je niet zo heel grappig maar dat zal ook aan mijn gebrek aan ervaring hebben gelegen maar vanaf dat je ongeveer een half jaar oud was ben je mijn maatje, mijn vriendje, mijn knuffel, mijn spiegel, mijn alles, dat houd nu op maar vergeten zal ik je never nooit niet, dik 12 jaar deelden we lief en leed, sommigen mensen zullen het niet snappen maar in moeilijke tijden was jij er, ALTIJD !

Samen waren wij 1, jij wist wanneer het tijd waarvoor was, nooit was je vervelend, je bent 12 jaar zelden of nooit ziek geweest, ik denk dat je een heel mooi leven hebt gehad en dat het oke is....hoeveel pijn het ook doet.

KAYA

16/12/2003 - 10/01/2015

Kaya is niet meer, mijn koningin, mijn truttebol, mijn bitchie, mijn knuffelkont, mijn allessie

Dik 10 jaar lang heb je de scepter gezwaaid in huize Nuyvilaq, 1 ijskoude blik van jou deed alles en iedereen bevriezen, nooit heb je een gevecht aan hoeven gaan, jij was de alpha daar was geen twijfel over mogelijk, een dik jaar geleden begon alles te verschuiven, zonder ellende heb jij je troon afgestaan, in prima harmonie, wat had ik het er moeilijk mee maar wat was ik trots op jou, een goede alpha weet ook wanneer het tijd is het stokje over te geven.

Alle ouwetjes heb jij begeleid, alle puppen heb jij met (erg) harde poot opgevoed, alle opvangers maakte jij in een nano seconde duidelijk wat wel en niet kon, de meest bange hondjes nam jij onder je hoede, met je korte pootjes en kleine lijfje liep je de sterren van de hemel en wat deed je het altijd onwijs goed, ik heb het al zo vaak gezegd van al mijn honden was ik altijd het trotst op jou, met jouw lichaamsbouw presteren wat jij hebt gepresteerd is meer dan knap !

Je hele leven lang nooit was je ziek tot 1,5 jaar geleden de ellende begon, we hebben alles gedaan wat in onze macht lag en wat we nog Kaya waardig vonden, wekenlang met enorme twijfels rond gelopen, wanneer is het tijd, het ene moment dachten we dat het zover was en vervolgens liet je ons weer versteld staan, tot vanmorgen, eigenlijk merkte ik het vannacht al, de koek was op, zelfs op alle medicatie ging het niet goed meer, we konden niet anders dan je laten gaan, dit was niet meer Kaya waardig.

Lieve lieve Kaya, slaap zacht koninginnetje we konden niet anders dan jou laten gaan, ik ben verscheurd maar vind een stukje rust in het feit dat je nu geen pijn meer hebt. I love you to the moon and back !!


Ik mis je nu al zo vreselijk, je laat een enorme leegte achter, dag meisje, tot eens..

ASCHAK

29/09/2002 - 13/08/2013

Onze schreeuwlelijk is niet meer :( we hebben je er om vervloekt maar wat zouden we je nu nog graag een keer horen blèren zoals alleen jij dat kon.

Als 4 jarige herplaatser kwam je bij ons, in welke toestand laten we maar achterwege maar wat hebben we het de eerste maanden zwaar met jou gehad, zowel medisch als wat betreft gedrag...met een hoop tijd, liefde en geduld bloeide jij op tot een geweldige hond, altijd braaf, meegaand, nooit geen problemen maken en bovenal vreselijk lief...

Op evenementen wisten mensen ons altijd feilloos te vinden, ze hoefden alleen maar op jou gebrul af te gaan, we hebben het er nooit uitgekregen maar dat was jij gewoon, gelukkig hield je thuis wel gewoon je snater ;)

In de sledehondensport heb jij samen met Demi onwijs veel voor ons betekent, je was een hele goede leidhond en deed alles voor je "werk"

Het laatste half jaar ging het snel bergafwaarts met jou, je had een bloedpropje in je hersenen gehad en daarna is het nooit meer goed gekomen, we konden je alleen nog maar je rust geven...uit liefde voor jou ...

Delilah Iz Severnoi Zemli Demi

21/03/1998 - 21/07/2010

Lieve lieve Demi hoe moet ik nu verder zonder jou ? wat is dat voor onmogelijke opgave ?

Jij hebt zo vreselijk veel voor ons betekent, zo veel dat valt met geen 1000 woorden te omschrijven.
Jij bent degene die ons team daar waar ze nu staan hebt gekregen, jij hebt zelfs afgelopen seizoen mijn team nog het 1 en ander bijgebracht, dat deed je vol overgave keer op keer, nooit werd het jou teveel.


Met iedereen kon je overweg, je was zo makkelijk, zo vreselijk makkelijk.
Wij moesten zelf aan jou denken anders zouden we je glad vergeten, nooit eiste je iets op, altijd meegaand, altijd lief.
Puppy's vonden bij jou geborgenheid, opvangers konden rekenen op jou, jij leerde ze hoe het hoort te zijn.
Lekker pootje baden in een ondiep watertje, zalig vond je het dat gekeuvel.
Niemand had ooit last van jou, je had niet voor niets de bijnaam Remi, jou kon je gewoon laten gaan, jij hield ons in de gaten en keutelde maar wat in het rond.Vorig jaar nog de sportiefste hond van Nederland en sinds vrijdag ging het opeens bergafwaarts, echt bergafwaarts en hard, heel hard.
Wij hebben de keuze voor jou gemaakt om je te laten gaan, het leven mag geen lijden worden, je hebt een mooie leeftijd behaalt maar maakt dat het er makkelijker op ? NEE !
Uit liefde voor jou hebben we je laten gaan...Demi zaterdag kom je weer "thuis".
Ooit zien we elkaar weer en zijn we weer compleet, nu voel ik me incompleet, jij hoort hier bij ons te zijn maar helaas.
Vorig jaar zijn we toch nog lekker saampjes met Demon lekker een weekendje weg geweest, niemand pakt ons dat af.

Nahima Nita Check It Out Dallas

28/11/2008 - 03/12/2011

Mijn lieve knuffelbeer, de kanker nam jouw lijf over we konden niet anders dan je laten gaan.


Wat doet dit vreselijk veel pijn, dat is met geen pen te omschrijven.
Als ik sjaggo uit mijn bed stapte hoefde ik alleen maar naar jou te kijken en ik had een lach op mijn gezicht.
Altijd vrolijk, de hele dag ging die grote pluim van je heen en weer, ja je was een mannetje maar ik kon lezen en schrijven met je.
Jij was de kracht in mijn team, zonder jou kan ik mijn team wel opdoeken.


Altijd spelen, altijd vrolijk wat zal ik dat onwijs gaan missen, Lola snapt er helemaal niks van waar is haar grote vriend nou ? waar is haar mannetje nou waar ze echt alles mee kon doen ?

Wij gaan je allemaal missen grote knuffelbeer, mijn hart is gebroken, wat doet dit onwijs veel pijn.

Dag vent, dag kanjer, dag pipo, dag mannetje van me 

NOXY

11/08/2005 - 02/02/2007

Mijn meisje is niet meer ....de hemel heeft er weer een sterretje bij en de aarde mist een geweldige hond.

Ze was mijn rechterhand, mijn allessie, wat een geweldige hond was jij, je hebt maar heel kort van de sledehondensport kunnen genieten maar in die korte tijd heb je het onwijs goed gedaan, hadden we geweten wat we nu wisten had je nooit mogen lopen van ons maar we wisten het niet en mijn god wat voel ik me schuldig :(

Altijd vrolijk, altijd braaf, altijd lief, nooit een onvertogen woord en hele dikke mik met Shiva, jouw vriendinnetje, jouw maatje, Shiva is dan ook zich zelf niet en mist je heel erg, net als wij wat het natuurlijk nog moeilijker maakt dan het al is.

De foto's waren overduidelijk... zwaar, zwaar HD in beide heupen ...natuurlijk hebben we je direct uit de sledehondensport gehaald en heb je op medicatie nog 3 weken hond kunnen zijn, meer als dat konden de artsen en wij niet voor je doen....wat ging het snel, na die 3 weken konden wij nog maar 1 ding doen, je laten gaan uit liefde, dit verdiende je niet.

Lieve Noxeltje, we missen je vreselijk, rust zacht meisje...tot eens xxx